กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 กลืนกินกระบี่เลื่องชื่อทั้งเป็น เจ้าคิดว่าตนเองเป็นตัวอะไร?
เพลิงมารสีดำสายนั้นที่ลอยล่องออกมา มีขนาดเล็กยิ่งนัก
มีขนาดเพียงเท่าเศษเล็บนิ้วก้อยเท่านั้น
มันแกว่งไกวไปมากลางเวหาอย่างเชื่องช้า ดูราวกับจะถูกลมกระบี่อันบ้าคลั่งโดยรอบพัดสลายไปได้ทุกเมื่อ
ล่องลอยแผ่วเบา
แนบลงบนคมกระบี่ยักษ์โบราณกาลเบื้องหน้าที่ยาวร่วมจั้งเศษและกำลังลุกโชนด้วยเพลิงทองคำบาดตา
ในชั่วพริบตาที่ทั้งสองสัมผัสกัน
หามีการระเบิดสะเทือนฟ้าสะท้านดินไม่
ทั้งไม่มีเสียงกึกก้องกัมปนาทจนแก้วหูแทบดับ
ท้องฟ้าเหนือแท่นบูชาทั้งหมดพลันตกสู่ความเงียบสงัดอันวิปริตพิกล