กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 ย่ำยีจิตวิญญาณ ทรมานสิ้นหวังยิ่งกว่าความตาย
เสิ่นจิงฉือโน้มกายไปข้างหน้าเล็กน้อย
หน้ากากเงินครึ่งหน้าบนดวงหน้า อยู่ห่างจากใบหน้าที่น่าเวทนาจนมิอาจทนดูนั้นเพียงสองฉื่อ
กลิ่นคาวเหม็นรุนแรงสายหนึ่งพัดโชยเข้าปะทะใบหน้า
นั่นคือกลิ่นของการหมักหมมที่ผสมปนเปกันระหว่างสิ่งปฏิกูล โลหิตดำเน่าเสีย และน้ำโคลน
รมจนชวนให้ผู้คนรู้สึกคลื่นเหียนพะอืดพะอม
ทว่าเสิ่นจิงฉือกลับมิได้ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย
ดวงตาสีทองหม่นทอดมองกองเศษเนื้อเน่าบนพื้นอย่างเย็นชา
แขนขาทั้งสี่ของลู่หมิงเจ๋อถูกปราณกระบี่บดขยี้แหลกลาญไปแล้ว
ประสาทรับความเจ็บปวดหลังจากผ่านการทรมานราวกับถูกเฉือนพันครั้งหมื่นหน ได้เข้าสู่ช่วงด้านชาไร้ความรู้สึกไปแล้ว