เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 จอมกระบี่ไร้นาม แรงกดดันอำนาจของศาสตรามารยอดมรรค
ผงเหล็กสีดำยังมิทันได้ร่วงหล่นสู่ผืนดิน
ก็ถูกคลื่นกระแสลมที่ระเบิดออกกะทันหัน บดขยี้จนกลายเป็นสุญตาในชั่วพริบตา
ปราณมารยอดมรรคที่ข้นคลั่กดั่งน้ำหมึก มีเสิ่นจิงฉือเป็นศูนย์กลาง ประดุจสัตว์ร้ายโบราณกาลที่หลุดพ้นจากพันธนาการนับสิบล้านปี คำรามกู่ก้องออกไปรอบทิศทางอย่างบ้าคลั่ง
พายุคลั่งพลันพัดกระหน่ำ
ปราณมารสายนี้อุกอาจเกรี้ยวกราดยิ่งนัก
เกรียงไกรจนกระทั่งปราณกระบี่สีทองอันศักดิ์สิทธิ์และแผดเผาในอากาศโดยรอบ ยามสัมผัสถูกหมอกทมิฬในพริบตาเดียว ก็ประหนึ่งหิมะน้ำแข็งถูกราดรดด้วยน้ำเหล็กเดือดพล่าน
เสียง “ฉ่า” ดังขึ้นคราหนึ่ง
แสงสีทองผืนใหญ่ถูกขับไล่และกลืนกินไปอย่างดุดัน
ฉีกกระชากผืนแดนสุญญากาศสีดำสัมบูรณ์ขนาดใหญ่ออกมา ท่ามกลางอานุภาพกระบี่อันเปรียบเสมือนทวยเทพและพุทธะเต็มท้องฟ้าได้อย่างหักหาญ