เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ยินดีรับ “ของขวัญชิ้นใหญ่” มหกรรมคลั่งยกระดับระบบ
สายหมอกคล้ายดั่งสิ่งมีชีวิตอันเหนียวข้น ม้วนตัวล่าถอยแยกออกไปทั้งสองข้าง
เสิ่นจิงฉือก้าวย่างอย่างเชื่องช้า
รองเท้าบูตหนังสีดำเหยียบย่ำลงบนใบไม้แห้งที่จับตัวด้วยเกล็ดน้ำค้างแข็ง ส่งเสียงแตกหักละเอียดแผ่วเบา
ภายในผืนป่าที่แม้แต่สายลมยังหยุดนิ่งแห่งนี้ สรรพเสียงกลับถูกขยายให้ก้องกังวานไร้สิ้นสุด คอยทุบกระหน่ำแก้วหูของคนทั้งสามที่อยู่เบื้องหน้า
หน้ากากเงินครึ่งหน้าถูกสวมกลับลงบนดวงหน้าของนางอีกครา
ขอบหน้ากากสะท้อนรัศมีแสงอันริบหรี่รอบกาย
นัยน์ตาสีทองหม่นทอดผ่านแสงสลัวราง กวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน
ศิษย์ผู้สวมชุดคลุมขาวแห่งสำนักชิงอวิ๋นทั้งสาม บัดนี้เปรียบประดุจนกคุ่มขาดน้ำสามตัวที่เบียดเสียดขดรวมกันเป็นก้อนเดียว
ทั่วร่างของพวกเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโคลน คางสั่นระริกด้วยความหนาวเหน็บอย่างไม่อาจควบคุม