กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 สำนักชิงอวิ๋นระส่ำระสาย ชักกระบี่เหลียวมองรอบทิศด้วยใจเคว้งคว้าง
ม่านแสงขนาดยักษ์กลางเวหายังคงส่องแสงกะพริบไหว
หน้ากากเงินนั้นถูกขยายใหญ่ขึ้นนับสิบเท่า แขวนลอยอยู่เหนือผืนป่าสีเทาหม่น
“ข้าจะทำลายเจ้าอีกครา”
เสียงเย็นเยียบสะท้อนก้องไปมาระหว่างยอดไม้
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่บนคาคบไม้สูง พิงแผ่นหลังแนบลำต้นที่ปกคลุมด้วยเห็ดพิษ
นางหลุบตาลงเล็กน้อย มองดูบุรุษที่นอนแน่นิ่งอยู่ในปลักโคลน
เซียวเฉินนอนหงายหน้า
ใต้ร่างมีของเหลวสีดำเหนียวข้นแผ่ซึมออกเป็นวงกว้าง
กลิ่นคาวเหม็นเน่าลอยละล่องตามม่านหมอกชื้นแฉะและหนาวเหน็บ แทรกซึมเข้าสู่โพรงจมูกของเสิ่นจิงฉือ