กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 คริติคอลเปิดหีบ คำสาป “จะทำลายเจ้าอีกครา”
“เอี๊ยด——”
เสียงเสียดสีฝืดเคืองของเพลาไม้
ในป่าที่หมอกหนาปกคลุม เสียงนี้บาดแก้วหูราวกับเล็บกรีดลงบนแผ่นเหล็กขึ้นสนิม
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่หลังลำต้นเห็ดดำอันหนาทึบ
แผ่นหลังแนบชิดกับเปลือกไม้เปียกชื้นหยาบกร้าน
ไอหมอกเย็นเยียบแทรกผ่านคอเสื้อเข้าไป ลูบไล้ไปตามผิวหนัง
นางกอดอกไว้แนบอก ขอบถุงมือหนังสีดำกดทับจนเกิดรอยรัดจาง ๆ บนท่อนแขน
สายตามองผ่านเถาวัลย์แห้งเหี่ยวที่ห้อยย้อยลงมา ตกกระทบลงบนลานโล่งที่อยู่ห่างออกไป 50 เมตรอย่างมั่นคง
ม่านแสงค่ายกลแตกกระจายไปแล้ว