เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 รอยแยกห้วงอเวจี! นี่คือมารร้ายสะท้านภพสิ่งใดกัน?
รอยแยกใต้แผ่นพื้นหินออบซิเดียน มีธารโลหิตสีแดงคล้ำเหนียวข้นซึมทะลักออกมา
ปราณโลหิตแผ่ขยายไปรอบทิศทางตามรอยแยก กลิ่นฉุนแสบจมูก อบอวลไปด้วยกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้น
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่ตรงขอบหลุมยักษ์
รองเท้าบู๊ตทหารสีดำเหยียบย่ำลงบนเศษหินที่เปรอะเปื้อนรอยเลือด พื้นรองเท้าส่งเสียงเสียดสีชวนให้เสียวฟัน
พื้นดินใต้ฝ่าเท้ากำลังสั่นสะท้าน ความสั่นสะท้านนี้มิใช่แผ่นดินไหวธรรมดาสามัญ หากแต่เป็นการเต้นตุบ ๆ เป็นจังหวะจะโคนซึ่งส่งมาจากส่วนลึกของใต้พิภพ ราวกับหัวใจขนาดยักษ์ที่ถูกฝังไว้เนิ่นนานนับสิบล้านปีได้กลับมาฟื้นคืนชีพเต้นอีกครา
ลานกว้างเมืองชั้นในที่เคยราบเรียบ ปรากฏรอยร้าวสายแล้วสายเล่าที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า รอยร้าวขยายตัวออกไปภายนอกอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
“กร๊อบ ๆ ๆ——”
เสียงชั้นหินแตกหักบาดแก้วหูดังก้องสะท้อนในซากปรักหักพังอันเงียบสงัด แผ่นพื้นหินออบซิเดียนอันแข็งแกร่งถูกพลังมหาศาลที่ไร้รูปฉีกกระชาก ทรุดตัวยุบฮวบลงไปเป็นชิ้นมหึมา