กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ทำลายเส้นเอ็นมือเจ้า! เอามาให้ข้า!
ฉึก
เสียงคมอาวุธกรีดเฉือนเนื้อหนัง ถูกขยายให้ดังก้องไร้ที่สิ้นสุดในคุกใต้ดินอันมืดสลัว
คมกระบี่อันเย็นเยียบทะลวงผ่านไหล่ซ้ายของเสิ่นจิงฉือไปอย่างไร้สิ่งกีดขวาง ปลายกระบี่ทะลุออกทางแผ่นหลัง พลอยพาเอาหยดโลหิตสีแดงชาดสาดกระเซ็นเป็นสาย
โลหิตอุ่นพลุ่งพล่านทะลักออกมาในพริบตา ย้อมชุดนักโทษสีน้ำเงินจนเปียกชุ่ม
ม่านตาของเซียวเฉินเบิกกว้างขึ้นฉับพลัน
มือที่กุมกระบี่ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
เขาไม่ได้คิดจะแทงลงไปจริง ๆ เขาเพียงต้องการบีบให้นางยอมก้มหัว
กระดูกกระบี่แต่กำเนิดยังคงอยู่ในร่างของนาง หากกระบี่นี้เบี่ยงไปเพียงครึ่งเสี้ยวจนทำลายดวงตาค่ายกล จะเอาสิ่งใดไปช่วยเจี่ยวเจี่ยวเล่า
“เจ้าบ้าไปแล้วรึ!”