เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 หลบหนีงั้นรึ? ไม่ ข้าจะกวาดล้างสำนักชิงอวิ๋นให้เกลี้ยง!
เย่เฟิงพัดผ่านป่าสนวิญญาณแห่งนิกายฝ่ายในของสำนักชิงอวิ๋น ส่งเสียงหวีดหวิวเป็นระลอก
เสิ่นจิงฉือแนบกายกับผนังหินที่ปกคลุมด้วยมอสส์ ค่อย ๆ ขยับกายไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
โลหิตที่ไหล่ซ้ายยังคงซึมออกมา
ชายกระโปรงที่ฉีกออกมาฉุกเฉินมิอาจห้ามปริมาณโลหิตจากบาดแผลแทงทะลุนั้นได้เลย ของเหลวอุ่นร้อนไหลรินไปตามลำแขน หยดลงสู่พื้น ซึมหายเข้าไปในผืนดิน
ทุกย่างก้าวที่นางเดิน ล้วนดึงรั้งผิวเนื้อด้านหลัง
เจ็บปวด
ประหนึ่งมีมีดสั้นนับไม่ถ้วนกำลังขูดกรีดอยู่ตามร่องกระดูก
นางขบกรามแน่น ปรับลมหายใจให้แผ่วเบาที่สุด มือขวาเกาะกุมเหลี่ยมมุมที่ยื่นออกมาบนผนังหินไว้อย่างแนบแน่น อาศัยแรงพยุงร่างกายที่ซวนเซเจียนจะล้ม
เบื้องหน้าคือแนวลาดตระเวนด่านแรกของนิกายฝ่ายใน