ตอนที่_238_บทเพลงซิมโฟนีในหุบเขา

ตอนที่ 238: บทเพลงซิมโฟนีในหุบเขา

สิ้นเสียงพูด ลมก็หยุดพัดลงในพริบตา

หรือพูดให้ถูกคือ มันถูกเสียงหวีดแหลมคมและถี่ยิบยิ่งกว่ากลืนกินไปจนหมดสิ้น

“ฟิ้วๆๆๆ——!”

สองฝั่งหุบเขา ป้อมปืนหน้าไม้สามสิบหกแห่งที่พรางตัวเป็นก้อนหินพลันพ่นเปลวเพลิงแห่งความตายออกมาพร้อมกัน นี่ไม่ใช่การระดมยิงธรรมดา แต่เป็นพายุเหล็กกล้าที่ถูกเรียบเรียงขึ้นมาอย่างพิถีพิถัน ลูกศรเจาะเกราะสั่งทำพิเศษนับร้อยดอก แต่ละดอกหลอมขึ้นจากโลหะผสมหมายเลขสาม หัวศรเป็นเกลียวสามเหลี่ยม ท้ายศรลากไอพลังงานสีน้ำเงินเข้ม พุ่งออกมาจากทุกซอกมุมและทุกองศาอันพิสดารของหน้าผา ภายใต้การควบคุมประสานงานของระบบย่อย “ผานกู่” พวกมันก่อตัวเป็นลานสังหารสามมิติอันไร้ช่องโหว่ ณ ใจกลางหุบเขา

อากาศถูกฉีกกระชาก ส่งเสียงบาดหูถี่ยิบจนชวนขนลุก