ตอนที่_239_ไพ่ตายอันสิ้นหวัง

ตอนที่ 239: ไพ่ตายอันสิ้นหวัง

แสงสีแดงก่ำสองจุดนั้นไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ราวกับเทพเจ้าที่สถิตอยู่เหนือเก้าชั้นฟ้า กำลังก้มมองมดปลวกตัวหนึ่งที่บังอาจคิดฝืนลิขิตสวรรค์อย่างเย็นชา

ร่างมารที่ลุกไหม้ของนักพรตค้างคาวโลหิต ในวินาทีนี้ กลับรู้สึกถึงความ... หนาวเหน็บขึ้นมาแวบหนึ่ง

นั่นไม่ใช่แรงกดดันในระดับพลังปราณ และไม่ใช่การสะกดข่มทางจิตวิญญาณ แต่มันคือความกลัวอันบริสุทธิ์และดั้งเดิมยิ่งกว่า ซึ่งกำเนิดมาจากสัญชาตญาณแห่งสิ่งมีชีวิต ดั่งกระต่ายเผชิญหน้าพยัคฆ์ร้าย ดั่งแกะน้อยปะทะหมาป่ากระหายเลือด ในการรับรู้ของเขา สิ่งประดิษฐ์เหล็กกล้าที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องล่างไม่ใช่สิ่งไร้ชีวิต แต่เป็นอสูรร้ายโบราณกาลที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล ตัวที่กลืนกินขุนเขาเป็นอาหารและดื่มลำน้ำต่างน้ำ

“นี่มัน... ตัวบ้าอะไรกันแน่?”

ความคิดนี้แวบผ่านเข้ามาในสมองที่ถูกความบ้าคลั่งและความเจ็บปวดครอบงำของเขา แต่ ณ เวลานี้ เขาไม่มีทางถอยอีกแล้ว

เมื่อเปิดใช้งาน “คัมภีร์เทพโลหิต” ก็ดั่งลูกศรที่แล่นออกจากแล่ง มีเพียงรุดหน้าไม่มีถอยหลัง ไม่ศัตรูตายแล้วเอาโลหิตบริสุทธิ์ของอีกฝ่ายมาชดเชยส่วนที่สูญเสียไป ก็ต้องผลาญชีวิตหยดสุดท้ายจนสิ้นแล้วกลายเป็นเถ้าถ่านลอยละล่อง

“เล่นเล่ห์กลปาหี่!”