กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 156 ขอโทษหรือ? คืนดีกันหรือ?
จาวจาวก้าวขึ้นไปข้างหน้า หยิบโสมต้นหนึ่งขึ้นมาพินิจดูอย่างละเอียด
สมุนไพร เป็นของแท้เนื้อแท้ระดับสูงอย่างแท้จริง
สำหรับเมืองลู่ที่ยามนี้โรคระบาดแพร่กระจาย ขาดแคลนสมุนไพรอย่างยิ่งยวดแล้ว สมุนไพรรุ่นนี้ย่อมเป็นการส่งถ่านกลางหิมะอย่างมิต้องสงสัย
จาวจาวเงียบงันไปชั่วครู่
เถาเยาที่ยืนอยู่เบื้องหน้านางมีสีหน้าภาคภูมิใจและเปี่ยมด้วยคุณธรรมอันน่ายกย่อง ส่วนจ้าวซิงฮวาก็จ้องมองนางด้วยความปลาบปลื้ม ในแววตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
“รู้แล้ว”
“ทิ้งสมุนไพรไว้ คนไปได้แล้ว”
ความขัดแย้งส่วนตัว ยามอยู่ต่อหน้าความถูกต้องชอบธรรมใหญ่หลวงย่อมดูไม่สำคัญถึงเพียงนั้นจริง ๆ
ในเมื่อสมุนไพรมีประโยชน์ต่อราษฎร นางก็รับไว้