กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 นางไม่ยินยอมพร้อมใจ
สายพระเนตรของจักรพรรดิซู่เฟิงดั่งคมมีดที่กรีดเฉือนผ่านใบหน้าที่ไร้สีเลือดไปแล้วของเถาเยา
ในที่สุดยามนี้พระองค์ก็ทรงเข้าพระทัยแล้วว่า เหตุใดจาวจาวจึงมีท่าทีเช่นนั้นต่อสิ่งที่เรียกว่า “น้องสาว” ผู้นี้
หากเปลี่ยนเป็นพระองค์เอง ถ้าไม่สับเจ้าหมาป่าเนรคุณใจคออำมหิตตัวนี้เป็นหมื่น ๆ ชิ้น ก็ถือว่าพระองค์ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาแล้ว!
เฮ่ออวี้ชวนยังคงกล่าวต่อไป
น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ ทว่าภายใต้ความราบเรียบนั้น กลับสะกดกลั้นเพลิงพิโรธท่วมฟ้าดั่งภูเขาไฟระเบิดเอาไว้
“จาวจาวลูกสาวของข้า ยังต้องขอโทษที่นางไม่ควรไปรับลูกธนูแทนโหวผิงหนาน”
“ขอโทษที่ยามนางป่วยหนักมิได้ริเริ่มสละที่ทางให้แก่เจ้า”
“และนางยิ่งต้องขอโทษที่นางไม่ควรมีชีวิตอยู่ ไม่ควรไปขัดขวางเส้นทางสู่ความก้าวหน้าของคุณหนูเถาเยาอย่างเจ้า”
“เพราะอย่างไรเสียหากนางตายไปเสียแต่เนิ่น ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างในจวนโหวผิงหนานย่อมเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว มิใช่รึ”