เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 154 ฆ่าปิดปาก
เมื่อคดีความของซุนเต๋อไฉได้ข้อยุติ การฟื้นฟูบูรณะเมืองลู่ภายใต้มาตรการอันเฉียบขาดดุจอัสนีของจวนจวิ้นอ๋องจิ้น ก็ดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ทว่า ทุกคนต่างรู้แจ้งแก่ใจดี
ลำพังซุนเต๋อไฉคนหนึ่ง เป็นเพียงการเปิดม่านตาข่ายยักษ์แห่งการฉ้อราษฎร์บังหลวงขึ้นมาแค่มุมเดียวเท่านั้น
ขุมอำนาจที่แท้จริงอันหยั่งรากลึกสลับซับซ้อน ยังคงซุกซ่อนอยู่ใต้ผืนน้ำที่ลึกยิ่งกว่า
เป้าหมายของจาวจาว ตั้งแต่แรกเริ่มก็ไม่ใช่ปลาซิวปลาสร้อยอย่างซุนเต๋อไฉ
ตัวที่นางต้องการตกให้ได้ คือจระเข้ยักษ์อย่างองค์รัชทายาทต่างหาก
หลังจากพักฟื้นและบรรเทาภัยพิบัติอยู่หลายวัน จักรพรรดิซู่เฟิงจึงเรียกประชุมทุกคน เพื่อเริ่มจัดการเรื่องการส่งมอบสิ่งของบรรเทาทุกข์ที่จัดสรรมาจากมณฑลข้างเคียง
ผู้ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ ก็คือหวังคัง เจ้าเมืองแห่งมณฑลข้างเคียงนั่นเอง
หวังคังอายุราวสี่สิบปี รูปร่างซูบผอม ไว้เคราแพะกระจุกหนึ่ง หว่างคิ้วและแววตาแฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์แสนกล