ตอนที่ 153 หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด

ตอนที่ 153 หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด

หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ ท่ามกลางฝูงชนก็พลันระเบิดเสียงร่ำไห้ดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน

ในเสียงร่ำไห้นั้นมีความคับแค้นใจ มีความปวดร้าว ทว่าสิ่งที่มากกว่าคือความซาบซึ้งใจและการได้รับการปลอบประโลม

“ฝ่าบาท! พระองค์ทรงเป็นฮ่องเต้ที่ดีพ่ะย่ะค่ะ!”

“มิใช่ความผิดของพระองค์! ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะไอ้ซุนเต๋อไฉสมควรตายผู้นั้น!”

“ขอจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่น ๆ ปี!”

เหล่าราษฎรต่างพากันคุกเข่าลงราบเป็นแถบ ทำพิธีคุกเข่าสามครั้งโขกศีรษะเก้าครั้งถวายบังคมจักรพรรดิซู่เฟิง

จักรพรรดิซู่เฟิงทอดพระเนตรเหล่าประชาราษฎร์ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ขอบพระเนตรรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา

พระองค์ทรงหันพระวรกายกลับไป ทรงหยิบมีดสั้นเล่มคมมาจากมือของผู้คุมประหาร

จากนั้นจึงสาวพระบาททีละก้าว ๆ เสด็จไปเบื้องหน้าซุนเต๋อไฉ