ตอนที่ 152 ความจริงอันนองเลือด

ตอนที่ 152 ความจริงอันนองเลือด

ซุนเต๋อไฉถูกสายตาอันเย็นเยียบของนางจ้องมองจนในใจสั่นสะท้าน จิตใต้สำนึกสั่งให้เขาคิดจะล่าถอยหลบไปด้านหลังทันที

ในเวลานั้นเอง นักพรตชิงซวีก็เดินเข้ามาเช่นกัน

ก่อนอื่นเขาทำความเคารพต่อจักรพรรดิซู่เฟิงและเฮ่ออวี้ชวน

“อาตมาชิงซวี ถวายบังคมฝ่าบาท คารวะท่านอ๋อง”

“นักพรตมิต้องมากพิธี” จักรพรรดิซู่เฟิงยกพระหัตถ์ขึ้นเล็กน้อย พระองค์ทอดพระเนตรนักพรตชิงซวี ทว่าหัวคิ้วกลับขมวดมุ่น น้ำเสียงเจือความตำหนิอยู่หลายส่วน

“ชิงซวี ในเมื่อเจ้าสามารถทำนายกลไกสวรรค์ นำพาสิริมงคลหลบเลี่ยงเคราะห์ภัยได้ เหตุใดเมืองลู่แห่งนี้เกิดภัยพิบัติใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ เจ้ากลับมิอาจคำนวณล่วงหน้าได้เล่า”

“หากเจ้าสามารถเตือนภัยได้เร็วกว่านี้สักนิด มีหรือจะต้องให้ราษฎรผู้บริสุทธิ์มากมายปานนี้ ต้องมาจบชีวิตลงอย่างอนาถ!”

คำซักถามของจักรพรรดิซู่เฟิง ทำให้นักพรตชิงซวีก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ

“ฝ่าบาท เป็นอาตมาไร้ความสามารถพ่ะย่ะค่ะ” เขาทอดถอนใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความละอายและความอับจนปัญญา