เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 121 คลื่นใต้น้ำ
หัวใจของเฮ่ออวี้ชวนพลันถูกคำพูดประโยคนี้เติมเต็มจนเปี่ยมล้น ทั้งเปี่ยมซึ้งทั้งอ่อนยวบ
เขาโอบกอดลูกสาวไว้ รู้สึกเพียงว่าตนได้ครอบครองโลกทั้งใบ
“ได้” เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น น้ำเสียงแฝงความสะอื้นอยู่บ้าง “ท่านพ่อรับปากเจ้า ต่อไปท่านพ่อจะถนอมดูแลตัวเองเป็นอย่างดี มีอายุยืนยาวร้อยปี อยู่เคียงข้างจาวจาวของพ่อตลอดไป”
การเดินทางช่วงต่อจากนี้ เป็นไปอย่างสงบราบรื่น
เซี่ยเยี่ยนหลี่กลายเป็นแขกอาวุโสของจวนอ๋องอย่างเป็นทางการ การปรนนิบัติต่อเขาก็แปรเปลี่ยนไปราวพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เขาไม่ใช่ “คนทรยศ” ที่ถูกขับไสและเคลือบแคลงสงสัยผู้นั้นอีกต่อไป หากแต่ได้รับการคารวะนับถือจากทุกคนอย่างนอบน้อม เรียกขานว่า “คุณชายแซ่เซี่ย”
เขามีรถม้าส่วนตัว มีคนคอยปรนนิบัติ ของกินของใช้ล้วนเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
บรรดาทหารที่เคยมองเขาด้วยสายตาเย็นชาเหล่านั้น บัดนี้เมื่อเห็นเขา ต่างก็แทบอยากจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น
นาน ๆ ครั้งจะมีคนใจกล้าสองสามคนเข้ามาประจบสอพลอขออภัยเขาด้วยสีหน้าพะเน้าพะนอ