ตอนที่ 122 สวรรค์คุ้มครองต้าเฟิง

ตอนที่ 122 สวรรค์คุ้มครองต้าเฟิง

ความอึกทึกครึกโครมในงานเลี้ยงฉลองชัยและเกียรติยศอันรุ่งโรจน์ของจวนจวิ้นอ๋องจิ้น ราวกับมีเหวสวรรค์ขวางกั้นไว้ ไม่อาจแว่วเข้าสู่หูของโหวผิงหนานเซิ่งเยวี่ย ทว่าทุกถ้อยคำกลับกลายเป็นเข็มเล่มแหลมคม ทิ่มแทงลงบนขั้วหัวใจของเขาอย่างแน่นขนัด

เขาไม่มีแม้กระทั่งคุณสมบัติที่จะย่างกรายเข้าวังไปร่วมงานเลี้ยง

ทำได้เพียงเป็นดั่งเงาที่มิอาจพบพานแสงตะวัน นั่งจับเจ่าอยู่ในจวนของตนเอง รับฟังถ้อยคำเศษเสี้ยวที่แว่วส่งกลับมาจากภายนอก

จิ้นอ๋อง เฮ่ออวี้ชวน บุรุษผู้พิการไร้ประโยชน์มานานนับสิบปีผู้นั้น กลับลุกขึ้นยืนหยัดได้ใหม่อีกครา

มิเพียงแต่ลุกขึ้นได้เท่านั้น ยังสามารถนำทัพด้วยตนเอง บุกตะลุยไปยังชายแดนเหนือ ช่วยเหลือเจ้าหนูเหล่านั้นกลับมา อีกทั้งยังตีกองทัพพันธมิตรของแคว้นจ้าวและแคว้นหลานจนแตกพ่ายกระเจิดกระเจิง

จักรพรรดิทรงพระเกษมสำราญยิ่ง พระราชทานรางวัลหลั่งไหลเข้าสู่จวนจวิ้นอ๋องจิ้นประดุจสายน้ำ

เฮ่อหลินเยวียน เฮ่อกุยหลาน เจ้าหนูทั้งสองคนนี้ คนหนึ่งมีตำแหน่งในกององครักษ์นครหลวงมั่นคงยิ่งขึ้น อีกคนหนึ่งมีบารมีในชายแดนเหนือเจิดจ้าดั่งดวงตะวันกลางเวหา

กระทั่งเซี่ยเยี่ยนหลี่ผู้ไม่รู้ว่าโผล่มาจากหนใด เบี้ยไร้นามคนหนึ่ง กลับก้าวเดียวขึ้นสวรรค์ ได้เป็นถึงรองเสนาบดีศาลต้าหลี่ กลายเป็นขุนนางคนโปรดคนใหม่เบื้องพระพักตร์จักรพรรดิ

ทั่วทั้งจวนจวิ้นอ๋องจิ้นราวกับกองเพลิงลุกโชนที่ถูกราดด้วยน้ำมัน แผดเผาจนสว่างไสวไปทั่วทั้งเมืองหลวง