ตอนที่ 120 นางทำได้อย่างไรกัน?

ตอนที่ 120 นางทำได้อย่างไรกัน?

เฮ่ออวี้ชวนมองดวงตาอันกระจ่างใสที่เต็มไปด้วยความอ้อนวอนคู่นั้นของลูกสาว ต่อให้มีโทสะยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ไม่อาจระเบิดออกมาได้อีก

เขาจะทำอย่างไรได้เล่า

จาวจาวก็คือจุดอ่อนของเขา

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ”

เขาถลึงตาใส่เฮ่อกุยหลานอย่างหงุดหงิด “เห็นแก่ที่จาวจาวเอ่ยปากขอร้องแทนเจ้า ครั้งนี้จะละเว้นเจ้าไปก่อน โทษตายละเว้นได้ แต่โทษเป็นยากหลีกหนี พอกลับไปแล้ว จงไปรับการหักเบี้ยหวัดทหารสามเดือนด้วยตัวเอง แล้วไสหัวไปผ่าฟืนที่โรงครัวทหารเสีย!”

“ขอรับ! ขอบพระทัยเสด็จพ่อ! ขอบใจนะจาวจาว!”

เฮ่อกุยหลานราวได้รับการอภัยโทษ รีบลุกขึ้นมาจากพื้น ทั้งโขกศีรษะทั้งประสานมือคารวะให้แก่เฮ่ออวี้ชวนและจาวจาวไม่หยุด

เขามองเงาร่างเล็ก ๆ นั้นที่ขวางอยู่ตรงหน้าตนและช่วยเอ่ยปากขอร้องให้ ขอบตาก็ร้อนผ่าว แทบจะร่ำไห้ออกมาอีกครา

จาวจาว……