กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 282 ศิษย์ที่ดี
จางเมี่ยวอวี้รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน หัวใจของนางเต้นเร็วมาก นางแทบจำไม่ได้ว่าไป๋เสวียนหลิงพูดอะไร แล้วตนเองตอบอะไรไป
ราวกับตนเองตอบกลับไปสองสามประโยคทั้งที่ดวงจิตล่องลอยนอกฟ้า แล้วก็ไปนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างไร้สาเหตุ
นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง มองดูหลี่อิ่งหลิงนำเอาผลไม้เชื่อมกองใหญ่ออกมาจากแหวนมิติมอบให้แก่เฉินไป๋ชิง
แม้เฉินไป๋ชิงจะดูเหมือนยังเด็ก แต่กลับเป็นเค้าความงามที่ไร้ที่ติ
ยามเผชิญหน้ากับของขวัญที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ของตนมอบให้ นางยิ้มอย่างอ่อนโยนและเหมาะสม ในแววตามีความประหลาดใจและยินดี นางกุมมือของหลี่อิ่งหลิงเอาไว้ น้ำเสียงอ่อนหวานน่าฟังยิ่งนัก:
“ขอบคุณศิษย์พี่หญิงใหญ่เจ้าค่ะ”