เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 283 มองสายตาข้าแล้วทำตาม... อะไรนะ เจ้าดูไม่ออก?
อาจเป็นเพราะวันนี้อารมณ์ค่อนข้างดี หรืออาจเป็นเพราะการกระทำอันยิ่งใหญ่ของเหยี่ยนอวิ้นที่สละร่างเพื่ออาจารย์ทำให้ผู้คนตื้นตัน
สายตาของไป๋เสวียนหลิงมองไปยังเซี่ยหลิงอวี้เป็นอันดับแรก หลังจากขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เกิดจิตเมตตาไม่ได้สร้างความลำบากใจให้ แล้วเอ่ยว่า
“จะมาก็ย่อมได้ แต่หากมาวางท่าใหญ่โตที่นี่...”
หลวี่เสวียนยินดังนั้นก็ยินดี ในยามนี้จึงค่อยกล้านำพาเหยี่ยนอวิ้นก้าวเท้าเข้ามาในเรือนแล้วเอ่ยว่า
“ข้าจะมีท่าทีอะไรกัน ต่อให้มีก็ถูกเจ้าทำลายไปนานแล้ว”
สายตาของไป๋เสวียนหลิงมองไปยังฉู่ซิงเฉิน น้ำเสียงมีร่องรอยขออภัยเล็กน้อยเอ่ยว่า
“เช่นนั้นก็รบกวนเพิ่มคนอีกสองคน แต่แต่ก่อนเป็นอย่างไรก็ให้เป็นอย่างนั้น คนทั้งสองนี้ไม่กล้าผูกใจเจ็บ”
ฉู่ซิงเฉินเห็นว่ายากนักที่ไป๋เสวียนหลิงจะเอ่ยปากขอสิ่งใด ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร จึงเอ่ยปากรับคำ