กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 281 มิได้จะกินเจ้าเสียหน่อย กลัวอันใดกัน
จางเมี่ยวอวี้สูดหายใจเข้าลึก ไม่ใช่เพราะความตื่นตระหนก ทว่ามาจากความหนาแน่นของพลังวิญญาณอันน่าเหลือเชื่อ หากจะกล่าวให้เกินจริงไปบ้าง นางรู้สึกราวกับว่าทุกลมหายใจที่สูดเข้าไปคือการสูดหินวิญญาณอย่างไรอย่างนั้น
เกี่ยวกับสิบแปดประตูเซียนในตำนาน นางย่อมเคยจินตนาการไว้นับครั้งไม่ถ้วน
วิจิตรตระการตา ผู้บำเพ็ญระดับสูง สัตว์ประหลาดสิ่งวิเศษ ทิวทัศน์งดงาม
สิ่งเหล่านี้สำนักเทียนเหยี่ยนมีครบถ้วนไม่ผิดจากที่คาด และยังเป็นความรู้สึกประเภทที่ว่า——เหอ? สิ่งนี้ก็มีด้วยหรือ นี่เรื่องจริงหรือหลอกกันแน่
จางเมี่ยวอวี้คล้ายจะเข้าใจคำกล่าวนั้นแล้ว——มนุษย์ไม่มีวันจินตนาการถึงสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นได้เลย