เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 280 วิชาเทียนเหยี่ยนเรียนผิดไปหรือไม่?
หลวี่เสวียนยินเช่นนั้นพลันอึ้งอ่าง ความทรงจำอันไม่น่าภาคภูมิและเจ็บปวดอย่างยิ่งสายหนึ่งพุ่งย้อนขึ้นมาในใจอีกครั้ง
ยามนี้เมื่อเผชิญกับสายตาของศิษย์รักผู้นี้ หลวี่เสวียนชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะเอ่ยตอบอย่างไรดี
คงมิอาจบอกว่าถูกไป๋เสวียนหลิงป้อนโอสถบำรุงสิบประการ เสียงโอดครวญดังก้องไปทั่วทั้งสำนักนิกายถึงเพิ่งได้รับฉายานี้มาหรอกกระมัง?
“ช่วงนี้สำนักนิกายนำสมุนไพรโอสถที่ผู้อาวุโสไป๋หลอมขึ้นมาใหม่เข้ามา ใช้เป็นบทลงโทษศิษย์ขั้นสูงสุดของหอการลงทัณฑ์ คิดว่าคงเป็นศิษย์ที่ถูกลงโทษเกิดความแค้นเคือง จึงตั้งให้อาจารย์กระมัง”
หลวี่เสวียนถอนหายใจเบา ๆ ยกจอกชาขึ้นจิบคำหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติแล้วเอ่ยว่า
“เฮ้อ สิบแปดประตูเซียนแล้วอย่างไร เล่า ยามนี้กลไกสวรรค์โกลาหล ย่อมมิอาจรู้ได้ว่าเป็นนิมิตแห่งการล่มสลายหรือไม่”