เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 255 คู่ต่อสู้ที่คู่ควรแก่การชักกระบี่
ภายในอารามอู้เสวียน
อวี้หยางมองไปทางจางเต้าถานด้วยสีหน้าสงบเรียบ
ยามนี้ทั่วร่างของจางเต้าถานถูกพลังอธิษฐานเกาะเกี่ยว ใบหน้าเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง ยามที่บุตรมรรคาหยกหยางยังมิได้ลงมือ จางเต้าถานเพียงรู้สึกว่ากลิ่นอายมรรคของบุตรมรรคาหยกหยางสงบราบเรียบยิ่งนัก
ดุจสายน้ำอ่อนโยน นี่คือคำยกย่องสูงสุดของสำนักเต๋าที่มีต่อการบำเพ็ญของตน
ทว่ายามที่เจินเหรินอวี้หยางขยับเคลื่อนเพียงเล็กน้อย กลิ่นอายมรรคสายนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ ราวกับจะกลืนกินตนเองในชั่วเค่อถัดไป
นี่มิใช่การบดขยี้จากพลังวิญญาณ แต่เป็นการบดขยี้จากฐานะสภาวะโดยแท้จริง
บุตรมรรคาหยกหยางผู้เงียบสงบมานานแสนนาน ยามนี้ได้เผยสง่าราศีในอดีตออกมาอีกครั้ง
ภาพไท่เก๊กหยินหยางวงหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังบุตรมรรคาหยกหยาง ภายในโถงใหญ่ พลังวิญญาณของบุตรมรรคาหยกหยางได้แผ่ขยายออกไปแล้ว