กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 254 สำนักเทียนเหยี่ยนไม่มีธรรมเนียมสืบทอดเรื่องทรยศคนกันเอง!
ณ เชิงเขาของอารามอู้เสวียน
คนกลุ่มหนึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เชิงเขา เพื่อรอคอยโอกาส
เฉินโหมวกวงนำกลุ่มเล็กของตนเองยืนรออย่างสงบ ทว่าสายตาของเขากลับอดไม่ได้ที่จะหันไปมองฉู่ซิงเฉินที่มีสีหน้าสบายอารมณ์อยู่ข้างกาย
แม้ยามตอบรับตนเองจะเต็มไปด้วยความมั่นใจ ทว่าก็ยังไม่เคยเห็นฉู่ซิงเฉินลงมือจริง ๆ เสียที
ยามนี้พอต้องเตรียมลงมือจริง ๆ ในใจก็เริ่มไร้ความมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ
หากเกิดบอสใหญ่ผู้นี้บุกขึ้นไปแล้วถูกบุตรมรรคาหยกหยางสังหารในท่าเดียวขึ้นมา...
เช่นนั้นหากตนเองเผ่นหนี จะถือว่าไร้คุณธรรมหรือไม่
เฉินโหมวกวงที่อดทนไม่ไหวจึงเอ่ยถามขึ้นมาว่า
“พวกเขาก็ไม่อยู่แล้ว บอสใหญ่ ท่านบอกข้ามาตามตรงเถิด ท่านมีความมั่นใจพอจะยื้อไว้สักหนึ่งถึงสองชั่วยามหรือไม่”