เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 256 ฉู่ซิงเฉินผู้ซื่อสัตย์เกินไป
หลังจากที่ฉู่ซิงเฉินฟาดฟันจนมหาค่ายกลพิทักษ์บรรพตของอารามอู้เสวียนเกิดเป็นรูโบ๋ขึ้นมาทะลุหนึ่ง
ผู้คนจากทั่วสารทิศต่างพุ่งตัวผ่านรูโบ๋นั้นเข้าไปช่วยเหลือ ในชั่วพริบตา ทั่วทั้งอารามอู้เสวียนก็คึกคักเป็นอย่างยิ่ง
แต่พวกเขากลับหลบเลี่ยงสายตาของฉู่ซิงเฉินและบุตรมรรคาหยกหยางโดยพร้อมเพรียงกันโดยรู้กันเอง
ไม่ว่าอย่างไร การที่คนของสิบแปดประตูเซียนไม่ดื้อดึงหลุดครรลองในยามคับขัน ทั้งยังกล้ามาช่วยเหลือจริง ๆ ก็นับว่าพึ่งพาได้เป็นอย่างยิ่งแล้ว
สายตาของฉู่ซิงเฉินล็อกเป้าหมายไปที่ร่างของบุตรมรรคาหยกหยาง
ชุดนักพรตสีม่วงอ่อนของบุตรมรรคาหยกหยางพลิ้วไหวตามลมเบา ๆ ภาพไท่เก๊กขยายกว้างออกไปรอบด้านอย่างรวดเร็ว ราวกับเพียงชั่วครู่ก็ครอบคลุมทั่วทั้งอารามอู้เสวียนไว้แล้ว
“มิได้พบเจอตัวตนเช่นเจ้ามานานนักแล้ว”
บุตรมรรคาหยกหยางเพียงสัมผัสดูก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่สวมหน้ากากลิงตรงหน้าคือคนประเภทเดียวกับตน นั่นคือ อัจฉริยะ
นั่นคือสัมผัสรับรู้อันเฉียบแหลมต่อคนประเภทเดียวกัน