เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 163 เส้นทางชีวิตพุ่งตรงสู่ความพิลึกพิลั่น
ไป๋เสวียนหลิงยึดครองตำแหน่งที่ดีที่สุดริมหน้าต่างเดิมของฉู่ซิงเฉินไป
นางนอนเอนกายบนเก้าอี้ด้วยท่วงท่าวาดลวดลาย สองเท้าเกยยื่นออกไปนอกหน้าต่างโดยตรง หัตถ์เอื้อมเคาะเคาะบนโต๊ะเบา ๆ ในปากร้องฮัมบทเพลงทำนองสั้นที่ไม่รู้จักชื่อ
อารมณ์ดูท่าทางจะดียิ่งนัก
ส่วนฉู่ซิงเฉินที่โดนแย่งที่ไปก็อารมณ์ดียิ่งนักเช่นกัน อย่างไรเสียแค่ตำแหน่งเดียวก็ขายให้ไป๋เสวียนหลิงได้ตั้ง 100 หินวิญญาณ
สมเป็นเศรษฐีใหญ่โดยแท้ สิ่งที่จ่ายออกไปมิใช่หินวิญญาณ แต่เป็นอารมณ์และสุนทรียภาพ
นึกถึงตรงนี้ ฉู่ซิงเฉินอดมิได้ที่จะโบกมืออีกหน ปรับลดความเร็วในการหลอมโอสถลงไปอีกหน่อย
ยามนี้ยังหลอมเร็วไปนิด ต้องช้าลงอีกนิด เพื่อวางรากฐานให้กับการขึ้นราคาในภายภาคหน้า
มิรู้ว่าเมื่อใดตนเองจึงจะมีเงินทองจนบรรลุสภาวะจิตเช่นเดียวกับไป๋เสวียนหลิงได้บ้าง