กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 164 สหาย เจ้าถูกขับออกจากสำนักนิกายแล้วหรือ
ภายในโรงสุรา
จางหย่วนซานไม่ใส่ใจแม้แต่น้อยว่าถั่วเปิ๋นและสุราตรงหน้าจะเปื้อนรอยโลหิตของตน
เขาคีบถั่วเปิ๋นที่ติดโลหิตของตนส่งเข้าปากไป
วิธีการของหมอเทวดาคือสิ่งที่จางหย่วนซานผู้ค่อนข้างยากจนพอจะรับไหว อย่างไรเสียก็ยังดีกว่าสิ้นชีวิตไปมากนัก
อีกทั้งในตอนแรกเริ่มก็ไม่ได้นับว่าวุ่นวายยุ่งยากเท่าใด
แรกเริ่มเดิมทีจางหย่วนซานย่อมไม่ถึงขั้นมอมแมมซูบซีดเช่นนี้ อย่างไรเสียก็แค่ใช้วิธีรักษาด้วยการปล่อยโลหิต จากนั้นก็กลืนกินโอสถหวนโลหิตสักหน่อยก็ใช้ได้แล้ว
เจินเหรินระดับแกนทองมีหนทางจัดการมากมาย
อีกทั้งเพียงสองวันค่อยปล่อยโลหิตสักรอบก็พอ
ทว่าน่าเสียดายที่เขาได้พบกับลี่สิงเทียนผู้เปลี่ยนไปบำเพ็ญวรยุทธ์อื่น