ตอนที่ 162 ถือว่าเจ้าสอบเค้นสำเร็จแล้วก็แล้วกัน

ตอนที่ 162 ถือว่าเจ้าสอบเค้นสำเร็จแล้วก็แล้วกัน

เจ้าแมงป่องไม่รู้ว่าตนเองเพิ่งประสบพบเจอสิ่งใดมา

มันเพียงรู้สึกขนหัวลุกชันทั่วร่าง จากนั้นกลิ่นอายคุกคามอันหนักหน่วงดั่งห้วงอเวจีพลันถาโถมเข้าใส่

เบื้องหลังเย็นวาบ กระทั่งความรู้สึกเจ็บปวดก็ยังไม่ทันบังเกิด หางที่มันภาคภูมิและภาคภูมิที่สุดก็ขาดสะบั้นลงอย่างเงียบเชียบ

ยามที่ยังคงมึนงงอยู่นั้น หัวกวางของเหล่าลู่ก็หลุดกระดอนหมุนงิ้วอยู่บนพื้นไปสองรอบแล้ว

แมงมุมตัวนั้นน่าอนาถที่สุด มันได้กลายเป็นกองโคลนตมสีเขียวคล้ำกระจายเกลื่อนเต็มพื้นไปเสียแล้ว

ราวกับเพียงกะพริบตา ราวกับเพียงชั่วพริบตา ดั่งถูกบีบมดปลวก ดุจดั่งสองราชันอสูรตกตายลงอย่างเงียบเชียบ

ยามนี้ ราชันอสูรแมงป่องรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน มีเพียงความเจ็บปวดแหลมลึกที่เริ่มแล่นปราดมาจากบริเวณหางเบื้องหลังเท่านั้นที่กำลังเตือนสติมัน