กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 161 ข้าจะช่วยพวกเจ้าลงไปอธิบายกับพวกมันด้วยตัวเอง!
สันเขาอับโชค
สายลมสายทรายเริ่มพัดกระพือ พาให้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายคาวเลือดบางเบา
ชุยฮ่าวขยับนั่งลงบนก้อนหินโล้นเกลี้ยงอย่างไม่ใส่ใจ พลางก้มหน้าเคี้ยวเสบียงแห้ง
“ถุย ถุย ถุย!” ชุยฮ่าวพ่นสายทรายที่พัดขากรรมาเข้าปากยามเอ่ยปากเมื่อครู่ออกมา
เขาช้อนสายตาขึ้นมองศิษย์พี่หญิงใหญ่ข้างกายที่ตั้งมั่นดั่งเทพสถิต ใช้พลังวิญญาณกางกั้นสายทรายพลางมีสีหน้าสงบนิ่ง
ชุยฮ่าวเอ่ยด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจ “ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ติดตามท่านมาหลายวันถึงเพียงนี้ ไม่มีความชอบก็ถือว่ามีความเพียรแล้ว ท่านกางข่ายพลังวิญญาณคุ้มกายอยู่แท้ ๆ ช่วยครอบคลุมมาถึงข้าด้วยเถิด ดูสิ ข้ากินทรายเข้าไปเต็มปากแล้ว”
หลี่อิ่งหลิงคล้ายเพิ่งตื่นจากพะวัง มองชุยฮ่าวแวบหนึ่ง ก่อนโคจรพลังวิญญาณแผ่ขยายออกไปคุ้มครองชุยฮ่าว ช่วยกั้นสายทรายให้แก่เขา
นางมีสีหน้าจริงจังเอ่ยอธิบายขึ้นว่า