ตอนที่ 160 หากไม่ไหวจริง ๆ เจ้าก็รอข้าอยู่ที่นี่สักสองสามเค่อ

ตอนที่ 160 หากไม่ไหวจริง ๆ เจ้าก็รอข้าอยู่ที่นี่สักสองสามเค่อ

เมืองอวิ๋นโจว ณ โรงเตี๊ยม

ยามนี้เฉินไป๋ชิงกำลังรินชาให้ผู้เป็นอาจารย์ของตน

ช่วงเวลานี้ นอกจากรับส่งจดหมายและอ่านตำราแล้ว ช่วงเวลาส่วนใหญ่ของเฉินไป๋ชิงล้วนทุ่มเทไปกับการชงชาให้อาจารย์

นอกเสียจากช่วยศิษย์พี่หญิงไต่สวนอสูรสามตัวนั้นแล้ว เฉินไป๋ชิงก็ไม่ได้พบเห็นเผ่าอสูรตนอื่นอีกเลย

คราแรกนางยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ที่ศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงระดับหลอมปราณต่างได้ออกรบ แต่ตนเองที่มีระดับสร้างฐานกลับทำได้เพียงยกชาและรินน้ำ

ทว่าหลังจากผ่านไปได้ระยะหนึ่ง เฉินไป๋ชิงกลับรู้สึกว่าเช่นนี้ก็ไม่เลว

อาจารย์มักจะเอ่ยชมว่าฝีมือการชงชาของนางก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังโปรดปรานชาที่นางชงยิ่งนัก

เฉินไป๋ชิงครุ่นคิด พวกอสูรจะใกล้ชิดสนิทสนมเท่าอาจารย์ได้อย่างไร

นางชงชาให้อาจารย์ต่อไปยังจะดีเสียกว่า