กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 155 กรู๊！！ กรู๊！！ กรู๊~
“กรู๊ ๆ ๆ...”
ชุยฮ่าวส่งเสียงออกจากปาก นำเนื้อแห้งชิ้นหนึ่งมาแกว่งไปมาต่อหน้าอสูรนกฮูก
นกฮูกมองเนื้อแห้งที่แกว่งไปมาตรงหน้า กลืนน้ำลายลงคอเงียบ ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าโศกว่า
“ข้าสารภาพจนหมดเปลือกแล้วจริง ๆ ข้าเป็นเพียงอสูรน้อย ตัวไหนเลยจะรู้ข่าวคราวมากมายเพียงนั้น ท่านอย่าได้หยอกล้อข้าอีกเลย”
ชุยฮ่าวยื่นหัตถ์ไปลูบใต้คางของนกฮูก “ไม่ได้หยอกเจ้า มา อ้าปาก ข้าจะป้อนเนื้อให้เจ้ากิน”
“พี่ใหญ่！ อสูรเองก็ต้องมีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ！”
ชุยฮ่าวพยักหน้าด้วยสีหน้าเข้าใจเป็นอย่างดี ก่อนจะเหลือบมองหลี่อิ่งหลิงที่อยู่ข้าง ๆ แล้วเอ่ยว่า
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ มันบอกว่ามันอยากตายอย่างมีศักดิ์ศรี”
นกฮูกได้ยินเช่นนั้นก็เบิ่งตาโพลง เจ้ามนุษย์ผู้นี้ช่างไร้ยางอายยิ่งกว่าหัวหน้ากลุ่มเล็กของมันเสียอีก！