กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 156 ความเปลี่ยนแปลงมักมากว่าแผนการ
ราตรีคืบคลาน
หู่ชีแบกดาบยาวฉางต้าวไว้บนหลัง แขนข้างหนึ่งหนีบจิ้งจอกเฒ่าไว้ข้างเอว แล้วเหาะทะยานไปทางทิศตะวันตก
“เจ้าลูกคิดพัง ข้าไม่ได้กังขาเจ้าหรอกนะ แต่แน่ใจหรือว่าแผนของเจ้าพึ่งพาได้”
จิ้งจอกเฒ่าหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงหม่นหม่องราบเรียบ
“เช่นนั้นเจ้ามีแผนการพึ่งพาได้อันใด ลองพูดให้ข้าฟังหน่อยสิ”
หู่ชีเอ่ยเสนอเสียงเบา “ไม่ต้องทำเรื่องวุ่นวายพวกนั้นหรอก เผ่นหนีไปตรงๆ เลย”
“หนีไปไหน หนีไปที่ใด ตอนนี้มีอสูรและมนุษย์กี่มากน้อยกำลังจับตาดูเจ้าอยู่รู้หรือไม่”
ได้ฟังเช่นนั้นหู่ชีก็ถอนหายใจ ใต้หล้ากว้างใหญ่เพียงนี้ คล้ายกับไม่มีที่ซ่อนตัวของตนเองในชั่วพริบตา