ตอนที่ 154 แค้นเพียงตนเองที่มีติดฝ้ายาว

ตอนที่ 154 แค้นเพียงตนเองที่มีติดฝ้ายาว

ยามนี้ ถาดอาหารเหม็นคาวคาวคาวคั่งถาดนั้น วางอยู่เบื้องหน้าของคนทั้งสามประดุจอาหารสุกร

หลี่อิ่งหลิงเพียงชำเลืองมองสายตาหนึ่ง แล้วหาข้ออ้างอย่างเรียบเฉยตามใจชอบ:

“ข้าเป็นงู ไม่กินมังสวิรัติ น้ำแกงนี้กับมังสวิรัติบริสุทธิ์มีสิ่งใดต่างกัน? ผู้ใดอยากกินก็กินไปเถิด”

ชุยฮ่าวเอียงสายตามองศิษย์พี่หญิงใหญ่เล็กน้อย ข้ออ้างงกๆ เงิ่นๆ เช่นนี้ มิใช่ระดับของศิษย์พี่หญิงใหญ่โดยสิ้นเชิง

ชัดเจนยิ่งว่า สิ่งที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่เอ่ยมิใช่ข้ออ้าง แต่เป็นการมอบบันไดลงเพื่อรอดชีวิตให้แก่อสูรกระบือน้ำผู้นี้

หากเจ้าวัวนี้ไม่เบิกตาดู ศิษย์พี่หญิงใหญ่ย่อมไม่ถือสาที่จะช่วยเปิดหูเปิดตาให้แก่ส่วนอื่น ๆ ของมันเป็นแน่

กระบือน้ำได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็มิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงทอดสายตามองไปยังอีกสองคน