กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 89 ผู้ใดบ้างไม่อยากเป็นคน?
“มารวมตัวกัน! พวกเจ้าทั้งหมดไปรวมตัวกันที่โรงสุรา!”
หลี่อิ่งหลิงย่างเท้าเหยียบโครงกระดูกขาวบนพื้นจนแหลกลาญ สายตาเย็นชาจับจ้องศพเดินได้เน่าเปื่อยตรงหน้า
“กินสมองเจ้า! กินสมองเจ้า!”
สายตาของเหล่าศพเดินได้ต่างหันมองมา กางมือเตรียมโถมเข้าใส่หลี่อิ่งหลิง
ขณะที่หยวนคงกำลังจะเอ่ยปากแปลความนั้น
ประกายแสงกระบี่คมกริบสายหนึ่งพลันฟันศพเดินได้ผู้นั้นขาดเป็นสองท่อนบนล่าง หลี่อิ่งหลิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แขวนกระบี่ไว้ข้างศีรษะศพเดินได้ ปราณวิญญาณอันแหลมคมเฉือนศีรษะศพเดินได้ทีละน้อยคล้ายคมดาบเชือดเนื้อช้า ๆ
“มิใช่การเจรจา และมิใช่การแจ้งให้ทราบ แต่เป็นคำสั่ง!” หลี่อิ่งหลิงแค่นเสียงเย็นชา สายตากวาดมองศพเดินได้ที่เหลือพลางเอ่ย