เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 88 เริ่มจากหัวหน้าหมู่บ้านเช่นเจ้าก็แล้วกัน
ยามที่หยวนคงก้าวออกจากโรงสุราอีกครั้ง ต่อให้เสียงด้านหลังจะดังเพียงใด หยวนคงก็ไม่กล้าเหลียวหลังกลับไปมองอีก
เพราะอย่างไรเสีย...
ทางด้านนั้นเศษชิ้นส่วนร่างกาย หัว มันสมอง และเลือดสด ๆ ได้ร่วงหล่นปะปนเกลื่อนพื้นไปหมดแล้ว
ไม่มีผู้ใดสักคนยืนตอบคำถามได้อีกต่อไป
นรกที่กล่าวไว้ในพระสูตรพุทธะก็คงเป็นเช่นนี้เอง
ยามนี้ หยวนคงเพียงรู้สึกว่าภายในท้องปั่นป่วนปั่นป่วน โลกภายนอกวัดอันตรายยิ่งนักตามคาด ตนเองยังคงไร้เดียงสาเกินไปจริง ๆ
อีกทั้งตนเองยังคงยืนดูฉู่ซิงเฉินยิ้มแย้มผ่อนคลาย พลางฉีกกระชากคนกลุ่มนั้นจนแหลกลาญอย่างสงบเจียมตัวจริง ๆ
เพียงเพื่อยืนยันเบาะแสเดียวเท่านั้น
ทว่าฉู่ซิงเฉินยังถือว่าพอทำใจได้ แต่คุณหนูที่มีปราณเซียนผู้นั้น ลงมือโหดเหี้ยมกว่าฉู่ซิงเฉินมากนัก...