เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 29 ตกปลาไม่ได้ แล้วไฉนตกได้เจ้าสิ่งนี้มาเล่า?
แม้สิ่งของจะมีมาก แต่ส่วนใหญ่เมื่อมองดูในยามนี้แล้ว กลับนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะใช้ในโอกาสใดได้
โดยเฉพาะพวกหม้อชามกะละมังไหเหล่านั้น ฉู่ซิงเฉินเกรงว่าคงมิใช่ชามพะไลที่ทำจากเถ้าอัฐิของมหาภิกษุรูปใดกระมัง?
ตนเองมิได้มีนิสัยชอบเอาหัวกะโหลกของผู้อื่นมาใช้เป็นชามข้าวเสียหน่อย
ดังนี้พวกหม้อชามกะละมังไหที่มีรูปร่างแปลกประหลาดเหล่านั้น ภายใต้คำสั่งเด็ดขาดของฉู่ซิงเฉิน จึงไม่อนุญาตให้นำเข้าครัวโดยเด็ดขาด
ส่วนสิ่งของอื่น ๆ สิ่งใดที่หลี่อิ่งหลิงต้องการก็นำกลับห้องของตนเองไป สิ่งใดที่ไม่ต้องการก็โยนทิ้งไว้ในห้องปีกข้างที่ไม่มีคนอยู่ทั้งหมด
นอกจากนี้ ปลาไม้ของมหาภิกษุที่ดับขันธ์รูปนั้น...
ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเจ้าสิ่งนี้ดีหรือร้าย
ฉู่ซิงเฉินจึงให้หลี่อิ่งหลิงไปจัดการเอาเอง ตามแต่หากให้ตนเห็นเข้า ก็จะหยิบเอาไม้ตีปลาไม้นั้นไปเคาะศีรษะน้อย ๆ ของนาง