เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 28 เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านี่คือปลาไม้ของมหาภิกษุผู้ดับขันธ์?
ยามที่ฉู่ซิงเฉินกลับมาถึงเรือนเล็กของสำนักนิกาย ศิษย์คนโตและศิษย์คนที่สองยังคงไม่กลับมาจากการซื้อของ
ไม่รู้ว่าศิษย์เอกของตนไปรับของจากแห่งใด ผ่านไปนานถึงเพียงนี้แล้วจึงยังไม่กลับมา
ทว่ายามนี้ปัญหาเรื่องหินวิญญาณอันสำคัญที่สุดได้มอบหมายให้คนคุ้นเคยอย่างเหยาฉินไปจัดการแล้ว
เรื่องสำคัญที่สุดในเวลานี้ถือว่าจัดการเรียบร้อย นี่คือจุดประสงค์หลักที่ตนมายังเมืองอวี๋โจว
นึกดูแล้วโอกาสที่จะแก้ไขได้อย่างราบรื่นยังคงมีสูงยิ่ง
เพราะตามการคาดเดาของฉู่ซิงเฉิน ลานหยกไผ่ทั้งหมดโดยตัวมันเองควรจะเชื่อมโยงกับประตูเซียนแห่งการบำเพ็ญเซียน
ยามที่ตนพบเหยาฉินครั้งแรก นางก็มีตบะระดับแกนทองแล้ว
ตบะระดับแกนทอง ในดินแดนห่างไกลเช่นนี้นับเป็นบรรพชนได้ ทั้งยังดำรงตำแหน่งผู้อาวุโส