ตอนที่ 27 อยากฝากความในใจไว้กับเหยาฉิน

ตอนที่ 27 อยากฝากความในใจไว้กับเหยาฉิน

เหยาฉินยังไม่ตอบคำถาม นางอุ้มฉินเดินเข้ามาในห้อง แล้ววางฉินนั้นลงบนโต๊ะ

หลังจากนั่งลงแล้ว เหยาฉินจึงค่อย ๆ เอ่ยปาก:

“ไม่ได้พบกันนานจริง ๆ ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้วเสียอีก”

ฉู่ซิงเฉินหยิบแก้วที่ยังไม่ได้ใช้จากด้านข้าง รินชาแก้วหนึ่งให้เหยาฉินแล้วยื่นไปตรงหน้านาง

กำลังคิดจะเอ่ยปากอธิบาย เหยาฉินก็เอ่ยขัดขึ้นก่อน:

“ข้าลืมไปเอง หากใช้คำพูดของเจ้า ตัวอันตรายเช่นเจ้าคงอยู่ค้างฟ้าพันปี ไม่ตายง่าย ๆ ปานนั้นหรอก”

เสี่ยวหลิงที่ยืนสำรวมอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเช่นนั้น ก็หลุดหัวเราะออกมาในทันที

ทว่าเมื่อสายตาของเหยาฉินมองมาอย่างเย็นชา นางก็รีบสะกดเสียงหัวเราะไว้ทันที

เหยาฉินโบกมือเป็นสัญญาณให้สาวใช้ด้านข้าง: “เจ้าออกไปก่อนเถิด”