กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 เก็บดอกไม้ยามเย็น กู้เฉาเสวี่ยผลักประตูห้องพักผู้ป่วยข้าง ๆ เข้าไป โจวม่านม่านกำลังพิงหัวเตียงอ่านหนังสือ ขาซ้ายท่อนล่างเข้าเฝือกหนา วางพาดอยู่บนหมอน
ข้าง ๆ ยังมีน้ำแกงไก่ที่หวังเสวี่ยฉินนำมาให้วางอยู่
เธอได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น เห็นกู้เฉาเสวี่ยเข้ามาก่อน ดวงตาก็เป็นประกาย “จิ่นเหนียน อาชี พวกเธอมาที่นี่ได้ยังไง?”
“พี่ม่านม่าน เมื่อกี้เสี่ยวเหนียนเหนียนร้องไห้ใส่คุณยายวัย 68 เขาคิดว่าคนนั้นเป็นฉัน”