กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 ยมบาลเป็นน้าชายคนที่สองของนายหรือไง?
ลู่จิ่นเหนียนลากกู้เฉาเสวี่ยออกจากห้องผู้ป่วย ก้าวฉับ ๆ อย่างเร่งรีบ
กู้เฉาเสวี่ยถูกเขาดึงแขนเสื้อจนเซไปสองก้าวกว่าจะตามทัน เธอหันกลับไปร้องบอกคนในห้องผู้ป่วยว่า “พี่ม่านม่าน ไว้วันหลังพวกเราค่อยมาใหม่…”
“ได้ พวกเธอค่อย ๆ เดินนะ…”
เสียงของโจวม่านม่านลอยออกมาจากช่องประตู แฝงแววขบขันที่แทบกลั้นไม่อยู่
พอประตูปิด ลู่จิ่นเหนียนก็ปล่อยมือ เดินไปข้างหน้าสองก้าวแล้วหยุด ยืนหลังตรงแข็งทื่อโดยหันหลังให้กู้เฉาเสวี่ย