กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 กู้เฉาเสวี่ยหยอกล้อลู่จิ่นเหนียน ลู่จิ่นเหนียนหันหลังให้เธอ ใบหูแดงราวกับเปลวไฟเล็ก ๆ สองดวง
เขาเค้นคำสามคำออกมาผ่านไรฟัน “...ไม่ได้ร้องไห้”
“แล้วบนหน้าคือน้ำอะไร?”
“เหงื่อ”
“น้ำตาไหลออกจากตาแล้วยังเรียกว่าเหงื่ออีกเหรอ?”
“เสี่ยวเหนียนเหนียน นายเรียนแพทย์อยู่ ควรกลับไปทบทวนวิชาสรีรวิทยาใหม่หรือเปล่า?”