กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 หวังเสวี่ยฉินด่าแม่เหออย่างสาดเสียเทเสีย หวังเสวี่ยฉินผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้ามา ก็เห็นแม่เหอชี้หน้าหรูผิงที่นอนอยู่บนเตียง แก้วน้ำแตกกระจายเต็มพื้น
ใบหน้าหรูผิงซีดขาว เธอซบอยู่ในอ้อมแขนของฟู่เหวินเพ่ย ตัวสั่นไปทั้งร่าง
เธอดูเหมือนยังไม่หายตกใจ สายตาจับจ้องผ้าห่มโดยไม่เงยขึ้น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
เสียงแหลมสูงของหวังเสวี่ยฉินดังขึ้น
แม่เหอได้ยินเสียงประตูจึงหันกลับมา พอเห็นหวังเสวี่ยฉินยืนอยู่ตรงประตู ก็ชะงักไปก่อน