กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 หรูผิงสูญเสียความทรงจำ ประตูห้องผ่าตัดเปิดออกในที่สุด
หมอเดินออกมา ถอดหน้ากากแล้ว ใบหน้าเหนื่อยล้า ทว่าคิ้วตาคลายความตึงเครียดลง
เขามองคนตระกูลลู่ที่กรูกันเข้ามา “รักษาแม่ไว้ได้แล้ว”
“การผ่าตัดค่อนข้างราบรื่น เลือดออกในกะโหลกหยุดแล้ว พอยาชาหมดฤทธิ์ก็จะฟื้น”
บรรยากาศในทางเดินผ่อนคลายลงทันที
น้ำตาของซินผิงไหลลงมา เธอยกมือปิดปาก ไม่ส่งเสียง
ตู้เฟยมองหมอ น้ำเสียงตึงเล็กน้อย “แล้วเด็กเป็นยังไง?”
หมอชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของลู่เจิ้นหัวชั่วขณะ ก่อนจะเบือนหนี “เด็กช่วยไว้ไม่ได้”