กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 ซินผิงคุกเข่าขอร้องลู่เจิ้นหัว
ตะเกียบในมือลู่เจิ้นหัวชะงักไปครู่หนึ่ง
เฉี่ยวเอ๋อร์ยืนหอบอยู่ตรงประตูโถงใหญ่ นิ้วชี้ไปทางประตูใหญ่ “คุณหนูหรูผิงยืนอยู่ตรงประตู ท้องก็โตมากแล้ว ดูผอมลงไปเยอะ…”
ลู่เจิ้นหัวสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยเสียงเข้ม “ปล่อยให้เธอยืนอยู่ข้างนอก”
“หนาวตายก็ช่าง”
หวังเสวี่ยฉินไม่ได้ตอบ ก้มหน้าดื่มโจ๊กต่อ
เธอส่งสัญญาณให้เฉี่ยวเอ๋อร์อย่าพูดมาก
มือที่ถือชามของซินผิงหยุดชะงัก เธอเงยหน้ามองลู่เจิ้นหัว
แล้วมองออกไปนอกประตูอีกครั้ง ราวกับอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่ลู่เจิ้นหัวหยิบชามขึ้นมาดื่มโจ๊กอีกคำแล้ว
“ตอนนั้นตอนเธอจะไป ฉันบอกแล้วว่าถ้าก้าวออกจากประตูนี้ไปก็อย่ากลับมาอีก”