กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 หรูผิงออกจากหนานจิง กลับเซี่ยงไฮ้ หรูผิงนั่งอยู่บนพื้น มือกุมท้อง ใบหน้าซีดขาวลงทันที
เธอก้มหน้า มืออีกข้างยังยันพื้นอยู่
หรูผิงไม่ได้ร้อง เธอเพียงสูดหายใจเข้าถี่ ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออก
เหอซูหวนยืนอยู่ตรงประตู ก้มมองมือตัวเอง แล้วมองหรูผิงที่นั่งอยู่บนพื้น “...ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
เขาขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าว คล้ายอยากยื่นมือไปพยุงเธอ
หรูผิงไม่เงยหน้า น้ำเสียงเบากว่าเมื่อครู่เล็กน้อย “...คุณไปเถอะ”
“ฉันจะให้คนไปตามหมอ”
เขาหันหลังเดินออกไป
หรูผิงยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ลุกขึ้น มือยังกุมท้องไว้