กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ชุ่ยผิงแอบส่งนกพิราบ
เฉี่ยวเอ๋อร์ได้ยินเสียงจากข้างในแล้วรีบไปบอกหวังเสวี่ยฉิน
“ฮูหยินเก้า คุณเดาถูกจริง ๆ ฮูหยินแปดเหมือนโดนพิษเข้าให้ เอาแต่พร่ำถึงเว่ยกวงสง ท่านผู้การทุ่มเทมาหลายปี ช่างสูญเปล่าจริง ๆ”
หวังเสวี่ยฉินยิ้มบาง ๆ “นี่เรียกว่ารักษาให้ตรงอาการ คนที่ขาดความรักอย่างเธอ พอเจอผู้ชายสักคนก็วิ่งตามเขาไปอยู่แล้ว”
เฉี่ยวเอ๋อร์พยักหน้า
ตอนนี้เว่ยกวงสงยังคงครุ่นคิดจนหัวแทบแตก
เขานอนอยู่บนเตียงไม้ เจ็บไปทั้งตัวจนนอนไม่หลับ ในหัวเอาแต่คิดซ้ำไปซ้ำมาเรื่องเดียว จะส่งข่าวไปหาฟู่เหวินเพ่ยได้อย่างไร
ตอนนี้ตระกูลลู่จับตาดูเข้มงวด มีคนเฝ้าประตูหลัง มีคนลาดตระเวนอยู่ลานด้านหน้า แม้แต่คนส่งผักเข้าออกประตูก็ยังถูกค้นตัวจนทั่ว
หาคนไปส่งข่าวก็เท่ากับรนหาที่ตาย