กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 ศัตรูของศัตรูคือมิตร
เว่ยกวงสงชะงักไป
เขาอยากถามอะไรต่อ แต่ชายคนนั้นหันหลังเดินไปที่ประตูทันที
เว่ยกวงสงพยายามยันตัวท่อนบนขึ้น ซี่โครงที่หักถูกกระเทือนจนเจ็บวูบไปทั้งตา แต่เขาก็ยังขบฟันตะโกนออกไปว่า “หยุด!”
ชายคนนั้นหยุดเดิน
“ตกลงคุณเป็นใครกันแน่”
เว่ยกวงสงหอบหายใจ “คุณช่วยฉันทำไม มีจุดประสงค์อะไร”
ชายคนนั้นค่อย ๆ หันกลับมา ดวงตาหลังแว่นกรอบทองแฝงความลึกลับที่อธิบายไม่ถูก
“จุดประสงค์?”