กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 เว่ยกวงสงได้รับการช่วยเหลือจากบุคคลลึกลับ
เฉี่ยวเอ๋อร์มองท้องฟ้า ไม่มีลมแม้แต่น้อย
แต่เธอไม่กล้าพูดออกไป
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ประตูเรือนปีกตะวันออกก็ไม่เคยเปิดอีกเลย
ฟู่เหวินเพ่ยถูกขังอยู่ข้างใน ราวกับนกที่ถูกตัดปีก
ทุกวันจะมีคนนำอาหารมาวางไว้หน้าประตู เคาะสามครั้งแล้วเดินจากไป รอจนคนเดินไปไกลแล้วเธอถึงจะออกมาหยิบได้
ไม่มีใครพูดกับเธอ ไม่มีใครมาเยี่ยม
เธออยู่ในห้องนั้นตามลำพัง นั่งตั้งแต่ฟ้าสางจนมืด แล้วนั่งต่อจากฟ้ามืดจนสว่าง
ตอนแรกเธอร้องไห้