กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 กลอุบายเรียกความสงสารด้วยความเจ็บปวด ลู่เจิ้นหัวอยู่ที่เรือนข้างไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็ถูกธุระด่วนจากเรือนหน้าตามตัวไป
ก่อนจากไป เขาทิ้งคำพูดไว้ว่า “ชุ่ยผิง ช่วยนายหญิงของเธอเก็บข้าวของ พรุ่งนี้เช้าย้าย”
ชุ่ยผิงดีใจจนขอบตาแดง ก้มกราบติด ๆ กัน
ฟู่เหวินเพ่ยพิงหัวเตียง ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา เธอค่อย ๆ ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับจนแห้ง
“ชุ่ยผิง”
น้ำเสียงของเธอกลับมาราบเรียบ ไม่มีแววอ่อนแรงเหมือนเมื่อครู่เลย “อย่าเพิ่งรีบเก็บของ”